Januari 2025

Hallo en welkom bij de twaalfde aflevering van dit blog over gezondheid, natuur, cultuur en meer.
Mijn naam is Niek van Schie en in deze aflevering schrijf ik over neurogenese en waarom de zorg zoveel kost.

Neurogenese

Neurogenese is het ontstaan van nieuwe neuronen (zenuwcellen) bij zoogdieren en vogels. Vroeger werd gedacht dat neurogenese alleen voorkwam in jonge zoogdieren en vogels. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat neurogenese zich ook voordoet bij volwassen individuen, onder meer in de hippocampus bij de mens en andere zoogdieren.

Door de geschiedenis heen hebben neurologen altijd verondersteld dat als het brein beschadigd is, er geen manier is om dat te repareren. In de laatste jaren hebben wetenschappers ontdekt dat de hersenen veranderen door het leven heen, en zichzelf zowel kunnen herstellen als verbeteren door gezonde activiteiten zoals beweging en gezonde voeding. Neurogenese biedt hoop aan diegenen die lijden aan ziekten als Parkinson, Huntington en Alzheimer. Een van de hoofddoelen van de onderzoekers is het ontwikkelen van een medicijn dat bepaalde gebieden in het brein stimuleert om zichzelf te herstellen door het vervangen van zijn eigen cellen.

En je hoeft niet ver te zoeken naar wat men als positieve factoren voor neurogenese ziet. Veel genoemd zijn: het leren van nieuwe vaardigheden, fysieke inspanning, sex, calorie restrictie, onderbroken vasten, caffeïne, resveratrol, kurkuma, gezonde voeding met blauwe bessen, flavonoiden, omega 3, zink, foliumzuur. En waar lijkt dat allemaal op? Juist, het Bredesen protocol.


Zorgkosten

Als mantelzorger heb ik de afgelopen jaren ook een inkijkje mogen nemen in hoe de zorg werkt. Vanuit een bedrijfskundige achtergrond zie ik veel dingen wellicht anders dan de gewone cliënt. Maar ook de gemiddelde zorgverlener ziet niet dat er enorme geldstromen door het zorglandschap stromen die door zogenaamde zorgondernemers worden afgetapt. Die zorgondernemers zijn eigenlijk helemaal geen echte ondernemers. Risico loopt men nauwelijks. Facturen worden altijd wel betaald. Wat mij vooral opvalt is de extreme luxe in onroerend goed (onder het mom van duurzaamheid gebruiken we zoveel mogelijk grondstoffen voor grote gebouwen waarin grote ego's directeurtje mogen spelen) en vooral de manier van budgetteren. Zorg wil men zoveel mogelijk vooraf inbegroten. Maar liever niet leveren. En dan wel factureren. Dat voldoet voor mij aan de definitie van institutionele fraude. Er is niet zozeer een gebrek aan personeel als wel een gebrek aan moreel.


Terug naar het blog.