Juni 2023

Hallo en welkom bij de zesde aflevering van dit blog over gezondheid, natuur, cultuur en meer.
Mijn naam is Niek van Schie en in deze aflevering schrijf ik over het verschil en de overeenkomst tussen voorkomen en genezen. En dat bewegen misschien wel het belangrijkste is.

Voorkomen of genezen?

Voorkomen is altijd beter dan moeten genezen. Er is veel onderzocht over het voorkomen, overigens in beide betekenissen van voorkomen (voorkomen als in prevalentie en voorkomen als in preventie). Maar welke conclusies kunnen we uit deze studies trekken? Kun je eenvoudig stellen dat daar waar dementie niet bestaat, men strategiën heeft gevonden ter preventie? En kun je met die strategiën ook later genezen?

Over mogelijke factoren die bijdragen aan het niet bestaan van dementie in de zogenoemde blue zones heb ik eerder geschreven: warm klimaat, in de buurt van de zee, geen industrie, weinig stress, gezond eten en veel bewegen. Maar misschien zijn er nog meer factoren die we nu niet onderkennen.

De strategieën gericht op preventie van ziekten hoeven niet noodzakelijkerwijs te zorgen voor genezing, omdat preventie en genezing verschillende benaderingen en doelstellingen met zich meebrengen. Laten we eerst even kijken naar deze twee verschillende concepten:

  1. Preventie: Preventieve strategieën zijn gericht op het verminderen van het risico op het ontwikkelen van bepaalde ziekten of aandoeningen. Deze strategieën omvatten vaak levensstijlaanpassingen, immunisaties, regelmatige gezondheidsscreenings en het aannemen van gezonde gewoonten zoals goede voeding, lichaamsbeweging en stressmanagement. Het doel is om het optreden van een ziekte te voorkomen of de impact ervan te verminderen voordat deze zich manifesteert.
  2. Genezing: Het genezen van een ziekte verwijst naar het proces van het elimineren van de ziekte of het herstellen van de gezondheid van een persoon nadat ze al ziek zijn geworden. Genezing vereist over het algemeen gerichte medische interventies, zoals medicijnen, operaties, therapieën of andere behandelingen die zijn ontworpen om de specifieke ziekte te elimineren of te beheersen.

Hoewel sommige preventieve maatregelen de kans op het ontwikkelen van bepaalde ziekten kunnen verminderen, garanderen ze mogelijk geen genezing als er al een ziekte aanwezig is. Preventie richt zich voornamelijk op het voorkomen van het begin van ziekten, terwijl genezing zich richt op het behandelen van een bestaande aandoening. Bepaalde preventieve strategieën, zoals vroegtijdige opsporing door middel van regelmatige gezondheidsonderzoeken, kunnen echter bijdragen aan betere behandelingsresultaten door vroegtijdige interventie mogelijk te maken en de kans op een succesvolle behandeling en herstel te vergroten.

Het is belangrijk op te merken dat de effectiviteit van preventieve strategieën en de mogelijkheid van genezing afhankelijk zijn van de specifieke ziekte of aandoening in kwestie. Sommige ziekten zijn te voorkomen en hebben bekende genezingen, terwijl andere preventieve maatregelen kunnen hebben, maar geen definitieve genezing hebben. Bovendien kunnen individuele factoren zoals genetica, levensstijlkeuzes en omgevingsfactoren ook de effectiviteit van preventie- en behandelingsstrategieën beïnvloeden.

Maar wat zou hier de juiste conclusie zijn? Ik denk dat we twee conclusies mogen trekken. De eerste is dat preventie werkt. Altijd. Ook bij Alzheimer. Of misschien wel bij elke niet besmettelijke ziekte die steeds vaker welvaartsziektes heten. Vreemde term trouwens, welvaartsziekte, alsof je ziek wordt van je welvaart. Vooral als iedereen toch zegt dat gezondheid het waardevolste is wat je hebt of kunt nastreven. De werkelijke aard van veel ziektes, en wellicht met name Alzheimer, is ook nog onduidelijk. De laatste inzichten zijn, dat het een systeemziekte is die altijd meerdere oorzaken heeft.

De tweede conclusie is dat het inzetten van strategiën om Alzheimer stil te zetten of zelfs om te draaien zomaar wel kan werken. Maar dan zonder garantie dat het voor iedereen werkt. En dat het misschien wel heel hard werken is.

Er is dus nog veel te onderzoeken. We hebben een paar stappen gemaakt van goede kennis over prevalentie naar kennis over preventie. En die dure pilletjesonderzoeken die zo hoopvol worden uitgevoerd en de pers uitgebreid halen hebben nog helemaal niks opgeleverd.


Beweeg!

Misschien ken je de romans van Raynor Winn: Het zoutpad, De wilde stilte en Landlijnen. Centrale thema’s in haar boeken zijn wandelen in een veranderd of verziekt landschap en het ziekteproces van haar man Moth. Ze beschrijft de uitputtingsslagen van het dagenlang buiten zijn en wandelen over ruige terreinen. Begonnen als vlucht voor de werkelijkheid van schuldeisers en ziekte (Moth heeft een vorm van dementie) mond het hoopvol uit in bestsellers en zelfs mogelijke genezing (sorry voor de spoiler). Veel aspecten uit het anti alzheimer protocol van Bredesen zijn herkenbaar in de beschreven leefwijze. Maar wat eruit springt is bewegen. En dan niet drie keer een half uurtje per week, maar dagelijks meerdere uren en dan best wel intensief. Ga ik de volgende keer wat over opschrijven zodra ik mijn nieuwe wandelschoenen heb ingelopen.


Terug naar het blog.