Mei 2023

Hallo en welkom bij de vijfde aflevering van dit blog over gezondheid, natuur, cultuur en meer.
Mijn naam is Niek van Schie en in deze aflevering schrijf ik over de noodzaak van het stellen van een oorzakelijke diagnose in plaats van een uitsluitende diagnose. En dat groei soms best goed is.

Een oorzakelijke diagnose

Iedereen die de diagnose Alzheimer heeft gekregen stelt zich de vraag: Waarom, hoe kan dit, wat is de oorzaak? Helaas is de medische praktijk in Nederland nog niet zover. De richtlijn diagnose en behandeling dementie van zowel de medisch specialisten als van de huisartsen spreken nog nauwelijks van behandelen waar het gaat om de ziekte van Alzheimer. Toch is ondertussen algemeen bekend dat een oorzakelijke diagnose bij de ziekte van Alzheimer een cruciale rol speelt bij het mogelijk voorkomen, vertragen of zelfs terugdraaien van dementie. Op het congres Dementie in de praktijk in februari 2023 was het stellen van een oorzakelijke diagnose een belangrijk onderwerp. Door de onderliggende oorzaken of bijdragende factoren van de ziekte van Alzheimer bij een individu te identificeren, kunnen behandelingsstrategieën worden afgestemd op die specifieke factoren.

Er zijn vier manieren waarop een oorzakelijke diagnose kan helpen bij het vertragen of voorkomen van verdere progressie van dementie:

  1. Vroege interventie: Het vroegtijdig opsporen van de ziekte van Alzheimer in een vroeg stadium maakt snelle interventie mogelijk. Behandelingsopties zoals medicatie, levensstijlaanpassingen en cognitieve trainingstechnieken kunnen al vroeg worden gestart om de progressie van de ziekte te vertragen.
  2. Gerichte therapieën: Verschillende oorzaken van de ziekte van Alzheimer kunnen verschillende behandelingen vereisen. Als de ziekte bijvoorbeeld voornamelijk wordt aangedreven door de accumulatie van bèta-amyloïde plaques, kunnen therapieën gericht op het verwijderen of de aangroei van bèta-amyloïde effectief zijn. Oorzakelijke diagnose helpt bij het selecteren van geschikte therapieën voor elk individu.
  3. Gepersonaliseerde geneeskunde: Inzicht in de oorzakelijke factoren achter de ziekte van Alzheimer kan gepersonaliseerde behandelplannen mogelijk maken. Door rekening te houden met de genetische aanleg van een individu, levensstijlfactoren, comorbiditeiten en biomarkerprofielen, kunnen zorgverleners op maat gemaakte benaderingen ontwikkelen om de specifieke oorzaken en behoeften van elke patiënt aan te pakken. Dit is ook de basis van het Bredesen protocol.
  4. Klinische proeven en onderzoek: Oorzakelijke diagnose vergemakkelijkt de identificatie van geschikte kandidaten voor klinische proeven die nieuwe therapieën of interventies onderzoeken die gericht zijn op specifieke mechanismen van de ziekte van Alzheimer. Deelname aan deze onderzoeken kan bijdragen aan het bevorderen van ons begrip van de ziekte en mogelijk leiden tot baanbrekende behandelingen. Dit geeft natuurlijk te denken over de reden van het falen van al dat farmaceutische onderzoek dat tot op heden weinig heeft opgeleverd.

Ten slotte is het belangrijk op te merken dat hoewel oorzakelijke diagnose veelbelovend is voor het voorkomen van progressieve dementie bij de ziekte van Alzheimer, het nog steeds een veld in ontwikkeling is. De geleerden zijn er gewoon nog niet over uit. Meer onderzoek en ontwikkeling van diagnostische technieken en behandelingsopties zijn nodig om beter in te kunnen grijpen en de impact van deze complexe neurologische aandoening te verminderen. Maar dat we van een uitsluitende diagnose naar een oorzakelijke diagnose moeten staat toch wel als een paal boven water.


Groei is goed

Elke dag staan op de economiepagina’s in de kranten cijfers over hoe de economie erbij staat. Het heersende adagium hierbij is dat groei goed is. Want meer is beter. Die gedachte zal vast zijn oorsprong hebben in onze kindertijd waarin we toch vooral bezig waren met groeien. Ondertussen mogen we onze economie toch wel volwassen noemen. En als volwassenen blijven groeien dan spreken we meest over kanker of obesitas. Maar met cynisme veranderen we ons kinderlijke begrip dat groei altijd goed is niet. Daarom moeten we het groei is goed adagium blijven omarmen, maar dan niet zozeer voor de economie als wel voor de ecologie. Ecologische groei is goed. Laten we krantenpagina’s vol schrijven over ecologische groei prestaties van boeren, burgers en beheerders. Dus geen cijfers over minder afval of uitstoot, nee cijfers over meer biomassa en meer biodiversiteit voor meer besef van onze afhankelijkheid van moeder natuur.


Terug naar het blog.